XHSB505B Kabelidentificatie – Kabelfoutzoeker
Nauwkeurige en betrouwbare identificatie.
Een grote identificatiebek geschikt voor diverse kabels.
Uiterst eenvoudige bediening.
Duidelijke en intuïtieve indicatie.
Hoofdeenheid en accessoires zijn draagbaar en netjes.
De ontvangen signaalsterkte van de ontvanger is instelbaar.
Zowel spanningvoerende als spanningsloze kabels kunnen worden getest.
Klein en draagbaar, licht van gewicht.
Werkingsprincipe Spanningsloze kabeldetectie
De zender genereert hoofdzakelijk een speciaal pulssignaal, dat via een verbindingslijn aan de te identificeren kabel wordt toegevoerd. Volgens het principe van elektromagnetische inductie wordt langs de kabel een geïnduceerd signaal geproduceerd in overeenstemming met het verzonden signaal. Ter plaatse wordt een hooggevoelige ontvangstklem samen met de draagbare ontvanger gebruikt om alle kabels te detecteren, en volgens de indicatie van de meter van de ontvanger kan de kabel die het toegepaste signaal draagt (dat wil zeggen de spanningsloze kabel die moet worden geïdentificeerd) nauwkeurig worden gevonden.
Live kabeldetectie
De zender genereert een speciaal pulssignaal, dat via de speciale zendklem op één punt van de onder spanning staande kabel wordt toegepast om te worden geïdentificeerd. Volgens het principe van elektromagnetische inductie wordt langs de kabel een geïnduceerd signaal geproduceerd in overeenstemming met het verzonden signaal; Ter plaatse worden de hooggevoelige ontvangstklem en de draagbare ontvanger gebruikt om alle kabels te detecteren, en volgens de indicatie van de ontvanger kan de kabel die het toegepaste signaal draagt (dat wil zeggen de te identificeren live kabel) nauwkeurig worden gevonden.
Aanbevolen gebruikers en applicaties
Dit instrument is gericht op kabelidentificatie – dat wil zeggen, vaststellen welke van de vele kabels het doelwit is – in plaats van op het lokaliseren van fouten. Het werkt op zowel spanningvoerende als spanningsloze kabels en is vooral geschikt voor:
1. Teams voor kabelconstructie en installatieplaats
Voor het snel bevestigen "welke kabel is degene die we zoeken" tijdens aanleg, verplaatsing, onderhoud en storingsafhandeling, met behulp van de directe verbindingsmethode of de koppelingsmethode.
2. Teams die werken in kabelgleuven en tunnels
Voor het identificeren van de doelkabel tussen vele kabels met dezelfde specificatie die in dichte greppels en lange tunnels zijn gelegd, waar de meter-naaldzwaairichting een intuïtief en betrouwbaar oordeel geeft.
3. Kabelonderhouds- en storingsafhandelingsploegen
Voor het identificeren van kabels vóór de verplichte spijkertest voorafgaand aan de bouw, en voor het identificeren van een onder spanning staande kabel zonder enige handeling uit te voeren op de te testen kabel (koppelingsmethode).
Technische parameters
| Item |
Specificatie |
| Identificatiemethode |
Beoordeeld op basis van de draairichting van de meter-naald |
| Kaakopening |
Zendklem: Φ125 mm; ontvangende klem: Φ200mm |
| Uitgangsspanning |
Versnelling I (directe aansluitmethode): 150 V; Tandwiel II (koppelingsmethode): 250V |
| Testbereik |
Directe verbindingsmethode: 0Ω–1kΩ; koppelingsmethode: 0Ω–50Ω |
| Pulsstroom |
0–10A |
| Puls periode |
2,75s per cyclus |
| Voeding |
Zender: 12VDC lithiumbatterij; draagbare ontvanger: batterijen van maat 5 (AA). |
Instrumentindeling
Het instrument bestaat uit de zender, de zendende klem, de ontvangende klem en de draagbare ontvanger.
Zenderpaneel — aardingsterminal: de veiligheidsaardingsterminal van de apparatuur; uitgang positief: zenderuitgang positief, aangesloten op de rode uitgangslijn; uitgang negatief: zenderuitgang negatief, aangesloten op de zwarte uitgangslijn; opladen: DC12V-oplaadpoort, sluit een 12V-oplader aan om te beginnen met opladen; aan/uit-schakelaar: schakelt de werkstroom in/uit; versnellingsschakelaar: "I" voor spanningsloze kabelidentificatie en "II" voor live kabelidentificatie; batterij-indicator: toont het batterijniveau in realtime wanneer de ingebouwde batterij werkt; ampèremeter: geeft de momentane gemiddelde waarde van de uitgangsstroom weer.
Handheld-ontvanger - een instelknop past de sterkte van het ontvangen signaal aan (met de klok mee om te verhogen, tegen de klok in om te verlagen; het heeft ook een schakelfunctie). Een BNC-connector aan de onderkant wordt gebruikt om de ontvangstklem aan te sluiten om het signaal te ontvangen.
Bedieningshandleiding Stroomloze kabelidentificatie — directe verbindingsmethode
Bedradingsmethode 1: sluit het rode meetsnoer van de zender aan op de kabelkern (één fase is voldoende) en het zwarte meetsnoer op aarde; verbind het uiteinde van die fase met de aarde (de kabelafschermingslaag en het pantser zijn niet geaard).
Bedradingsmethode 2: sluit het rode meetsnoer aan op de kabelkern (één fase is voldoende); sluit het zwarte meetsnoer aan op de koperen afscherming of kabelpantser; sluit het uiteinde van die fase aan op de koperen afscherming of kabelpantser; en controleer de aardingstoestand van de koperen afscherming of bepantsering. Het identificeren van een kabel wordt beïnvloed door de aardingstoestand van het aardingssysteem en door de vraag of de kabelafscherming of -pantser intact is. Methoden 1 en 2 geven dus de meest ideale resultaten.
Als de weerstand van de aardingslus van het aardingssysteem te groot of onbetrouwbaar is, kan het verzonden signaal niet worden geladen of kan het worden opgeheven, waardoor het identificatieresultaat slecht zal zijn; Pas in dat geval de bedrading aan en gebruik methode 1 of methode 2.
Bedieningsstappen
1.Zet de aan/uit-schakelaar van de zender aan en zet de versnellingsschakelaar op "I"; het aan/uit-lampje knippert drie keer en de naald van de ampèremeter zwaait ook drie keer met dezelfde frequentie, waardoor het pulssignaal cyclisch wordt afgegeven.
2.Sluit de ontvanger aan op de ontvangstklem en klem de ontvangstklem op de te testen kabel.
3.Let op de pijlrichting van de ontvangende klem (de pijl wijst naar het uiteinde), anders draait de naald in de tegenovergestelde richting.
4.Draai de instelknop van de ontvanger met de klok mee; wanneer u een "piep" hoort en het indicatielampje gaat branden, is de ontvanger ingeschakeld. Stel vervolgens de sterkte van het ontvangen signaal in op een geschikt niveau. Op dit moment ontvangt alleen de kabel die het signaal draagt, drie karakteristieke signalen in dezelfde richting; de signaalzwaaifrequentie komt overeen met de zenderfrequentie en er wordt een "piep-piep-piep"-geluid uitgezonden.
Live kabelidentificatie — koppelingsmethode
Er is helemaal geen handeling nodig op de te testen kabel; klem eenvoudigweg de zendklem op de kabel.
Beide uiteinden van de kabelmantel moeten goed geaard zijn, anders neemt de koppelstroom af naarmate de aardingsweerstand toeneemt.
Als beide uiteinden van de mantel niet geaard zijn, of de mantel in het midden gebroken is, kan de koppelingsmethode niet worden gebruikt.
Wanneer de zendklem op de kabel wordt geklemd, moet de pijl op de klem naar het uiteinde van de kabel wijzen.
De ontvangstklem en de zendklem moeten minimaal 2 meter uit elkaar worden gehouden.
Ik denk dat dit het geval is
1.Sluit de zenderuitgang aan op de zendklem en klem deze op een geschikte positie van de onder spanning staande kabel om te identificeren, waarbij de klempijl naar het uiteinde van de kabel wijst.
2.Zet de aan/uit-schakelaar van de zender aan en selecteer versnelling "II"; het aan/uit-lampje knippert drie keer en de naald van de ampèremeter draait drie keer met dezelfde frequentie, waardoor het pulssignaal cyclisch wordt afgegeven.
3.Sluit de ontvangstklem aan op de ontvanger en klem deze op de te testen kabel.
4.Merk op dat de pijl van de ontvangstklem naar het uiteinde van de kabel wijst, anders draait de naald tegengesteld.
5.Draai de instelknop van de ontvanger met de klok mee; wanneer u een "piep" hoort en het indicatielampje gaat branden, is de ontvanger ingeschakeld. Stel de ontvangen signaalsterkte in op een geschikt niveau; alleen de kabel die het signaal draagt, ontvangt dan een signaal waarvan de zwaaifrequentie overeenkomt met de uitgangsschakelfrequentie van de zender, en er wordt een "piep-piep-piep"-geluid uitgezonden.
6.Als de doelkabel niet kan worden geïdentificeerd met de koppelingsmethode, wordt aanbevolen om de directe verbindingsmethode te gebruiken.
Voorzorgsmaatregelen
Tijdens het testen moet de ontvangen signaalsterkte van de ontvanger op de juiste manier worden aangepast: niet te groot en niet te klein.
Nadat de te testen kabel is geïdentificeerd, moet vóór de bouw een spijkertest worden uitgevoerd om de veiligheid te garanderen!
Wanneer de ontvangstklem op de te testen kabel wordt geklemd, zorg er dan voor dat de kaken goed contact maken; stof op de kaken, gaten in het contact of een losse pasvorm hebben allemaal invloed op de signaalontvangst.
Als de naaldbeweging ter plaatse niet duidelijk is, controleer dan of de ontvangende klem goed contact maakt.
Als bij het identificeren van een onder spanning staande kabel de interferentie zo ernstig is dat de ontvangstklem magnetisch verzadigd raakt en het signaal niet kan ontvangen, wordt aanbevolen om in plaats daarvan de spanningsloze methode te gebruiken.
Het instrument kan direct worden kortgesloten voor testen.
Wanneer de zwaaifrequentie van de naald van de ontvanger niet overeenkomt met die van de zender, of als de zwaaiamplitude te klein is, is het ontvangen signaal te zwak. Draai de instelknop met de klok mee om de sterkte van het ontvangen signaal te vergroten.
Wanneer de ontvangernaald onregelmatig of helemaal niet zwaait, is het interferentiesignaal te sterk of is de te testen kabel niet de doelkabel.
Lees de handleiding uitvoerig door en neem de relevante voorzorgsmaatregelen in acht. Het instrument kan binnen en buiten worden gebruikt, maar moet regen, corrosieve gassen, zwaar stof en plaatsen met hoge temperaturen vermijden. De operator moet algemene kennis hebben van elektrische apparatuur of instrumenten. Dit is een uiterst nauwkeurig instrument en moet worden beschermd tegen sterke trillingen. Reparatie, verzorging en aanpassing moeten door professionals worden uitgevoerd. Laad en onderhoud de zender elke 2 maanden om schade aan de batterij te voorkomen. De sterkte van het ontvangen signaal van de ontvanger moet aan het begin van de test worden aangepast (niet te groot en niet te klein) en mag tijdens de test niet worden aangepast.
常问问题
Q1. Waar wordt de XHSB505B kabelidentificatie voor gebruikt?
Het identificeert welke kabel het doelwit is van vele kabels tijdens het leggen, verplaatsen, onderhouden en oplossen van storingen van stroomkabels, vooral in kabelgleuven met veel kabels met dezelfde specificatie. Het kan zowel spanningvoerende als spanningsloze kabels identificeren.
Vraag 2. Wat is het verschil tussen de directe verbindingsmethode en de koppelingsmethode?
De directe verbindingsmethode is voor spanningsloze kabels: de zenderuitgang wordt aangesloten op de kabelkern (of op de koperen afscherming/pantser), met testbereik 0Ω–1kΩ en VSA I (150V). De koppelingsmethode is voor onder spanning staande kabels: de zendklem wordt op de kabel geklemd zonder dat de kabel wordt gehanteerd, met een testbereik van 0Ω–50Ω en tandwiel II (250V); beide uiteinden van de mantel moeten goed geaard zijn.
Q3. Hoe wordt het identificatieresultaat beoordeeld?
Door de richting van de meter-naaldzwaai: alleen de kabel die het signaal draagt, ontvangt continu drie karakteristieke signalen in dezelfde richting, de zwaaifrequentie komt overeen met de zender en er wordt een "piep-piep-piep" -geluid uitgezonden. De pijl van de ontvangstklem (en de zendklem) moet naar het uiteinde van de kabel wijzen, anders draait de naald in de tegenovergestelde richting.
Q4. Wat zijn de belangrijkste technische parameters?
Identificatie aan de hand van de draairichting van de meternaald; zendende klemkaak Φ125 mm en ontvangende klemkaak Φ200 mm; uitgangsspanning 150V (tandwiel I) en 250V (tandwiel II); testbereik 0Ω–1kΩ (direct) en 0Ω–50Ω (koppeling); pulsstroom 0–10A; pulsperiode 2,75s per cyclus; voeding 12VDC lithiumbatterij (zender) en maat 5 (AA) batterijen (handheldontvanger).
Vraag 5. Wat zit er in het pakket en waar moet op worden gelet voor de veiligheid?
Het pakket bevat 1 zender, 1 ontvanger, 1 oplader, 1 rode uitgangslijn, 1 zwarte uitgangslijn, 1 zendklem, 1 ontvangstklem en 2 maat 5 (AA) batterijen. Om veiligheidsredenen moet, nadat de te testen kabel is geïdentificeerd, vóór de constructie een piektest worden uitgevoerd; bij het identificeren van een onder spanning staande kabel moeten beide uiteinden van de mantel goed geaard zijn en moeten de ontvangst- en zendklemmen minimaal 2 meter uit elkaar worden gehouden.