De XHHD530M verborgen laagspanningskabelfoutzoeker is een speciaal instrument voor het opsporen van fouten in ondergrondse en verborgen laagspanningslijnen. Het wordt gebruikt door de energie-, omroep- en postsector, maar ook door industriële en mijnbouwbedrijven en plattelandsgebruikers om ondergrondse kabels te lokaliseren – inclusief direct ingegraven afgeschermde kabellijnen en ondergrondse lijnen – en om hun fouten te identificeren.
Het kan de route van een ondergrondse lijn detecteren, de geschatte ondergrondse positie en de fundamentele ingraafdiepte, en kan verschillende aardlekfouten en gebroken kernfouten lokaliseren. Het werkt ook op lijnen onder rijstvelden, onder beton-, baksteen-, steen- of asfaltbestrating, op lijnen binnen muren van gebouwen en op waterdichte kabels en kabels die op de grond liggen, die allemaal met de juiste methode kunnen worden gedetecteerd.
De foutzoeker bestaat uit een signaalzender, een signaalontvanger, een sonde en sondestaaf en insteekstaven. Zowel de zender als de ontvanger zijn klein, goed gebouwd en netjes vormgegeven. Het instrument biedt een hoge gevoeligheid, sterke synchronisatie van de akoestische meter en anti-interferentiemogelijkheden, en is gemakkelijk mee te nemen en snel en nauwkeurig bij het lokaliseren van foutpunten. De ontvanger maakt gebruik van akoestische metersynchronisatie met tandwielen met hoge en lage gevoeligheid; de zender biedt uitgangsindicatie en een KΩ-meetfunctie die een multimeter of een megger kan vervangen om de lijncontinuïteit, open en gemengde fouten te controleren, en de aardlekweerstand te meten om de aard van de fout te bepalen. De zender voegt een "Output 2"-terminal toe die de detectiemethoden en -functies uitbreidt.
Belangrijkste kenmerkenHet instrument bestaat uit een zender, een ontvanger, een sondestaaf en een sonde, een set insteekstaven en pluggen, en verbindingslijnen.
De zender voert voornamelijk een intermitterend pulssignaal uit als signaalbron voor het lokaliseren van fouten, en de KΩ-functie controleert de lijncontinuïteit, open en gemengde fouten, en meet de lekweerstand om de aard van de fout te bepalen. De "Output 2"-aansluiting voert een grote stroom uit.
De ontvanger gebruikt de sonde en de inbrengstaven om, door de inductiemethode en de inbrengmethode, het ruimtemagneetveldsignaal en het elektrische grondveldsignaal op te vangen dat wordt geproduceerd door het zendersignaal langs de lijn. Na versterking en verwerking door de ontvanger worden deze omgezet in geluid en meterwijzerafbuiging.
Detectieprincipes InductiemethodeWanneer een pulssignaal in de lijn wordt gevoerd, ontstaat er een magnetisch veld in de ruimte rond de lijn. De inductiemethode maakt gebruik van de sonde om het magnetische veldsignaal in de ruimte waar te nemen en te ontvangen, dat door de ontvanger wordt versterkt tot geluid en afbuiging van de meterwijzer. Door naar het luide geluid van de spreker te luisteren en de amplitude van de wijzerzwaai te observeren, bepaalt de operator de route van de ingegraven lijn, het algemene gebied van het breukpunt, de nauwkeurige positie van de ingegraven lijn en de fundamentele ingraafdiepte.
InbrengmethodeNadat het pulssignaal in de ondergrondse lijn is ingevoerd, vormt zich op het grondoppervlak boven de lijn en het breukpunt een regelmatig verdeeld elektrisch veld dat verband houdt met de aard van de breuk. De inbrengmethode maakt gebruik van twee inbrengstaven om het potentiaalverschil tussen twee punten in het verdeelde elektrische veld op te vangen; na versterking door de ontvanger wordt dit pointer swing en geluid. Door de grootte en richting van de wijzerbeweging en de luidheid van het geluid te observeren, bepaalt de operator nauwkeurig de ondergrondse positie van de ondergrondse lijn en de exacte positie van het breukpunt.
Technische specificaties| Item | Specificatie |
|---|---|
| Zenderuitgangssignaalvorm | Pulsperiode 1,34 ± 0,15 ms; breedte 0,2 ± 0,1 ms; intermitterende periode 1,8 ± 1 s |
| Uitgangsspanning zender (puls Upp) | Hoge versnelling > 1000 V; middelzware versnelling > 60 V; lage versnelling > 30 V |
| KΩ-meting | Controleert de lijncontinuïteit, open en gemengde fouten en lekweerstand om de aard van de fout te bepalen |
| Klem "Uitgang 2". | Piekpulskortsluitstroom 1–5 A |
| Uitgangsvermogen | Pulsvermogen > 2,5 W (hoge versnelling, belastingsweerstand 80 KΩ) |
| Voeding zender | 8,4 V |
| Signaalvorm van de ontvanger | Pulsduur ≈ 1,36 ms; breedte ≈ 0,2 ms; intermitterende periode 1,8 s |
| Ontvanger voeding | 6 V (4 × AA-batterijen) |
| Detectiebereik en nauwkeurigheid | Voor een lijn van 3 km, een diepte van 2 m, aardkortsluiting of lekfout met lekweerstand lager dan 500 kΩ: plaatsingspositioneringsfout < 0,2 m. Voor een lijn van 1 km, 2 m diepte, breukbreuk met goede isolatie: positioneringsfout < 0,4 m. De werkelijke detecteerbare lengte kan groter zijn dan 1 à 5 km met een diepte van 2 à 3 m |
| Anti-interferentie | Het ontvangen signaal is helder genoeg om ondergrondse lijnfouten onder 220 kV-lijnen te detecteren |
| Arbeidsomstandigheden | Continue werking bij omgevingstemperatuur −15 °C en atmosferische druk 86–108 kPa |
Scheid eerst de defecte lijn aan zowel de inkomende als de uitgaande kant, inclusief aftakkingen en meters die op de defecte lijn zijn aangesloten, en schakel vervolgens de stroom uit voordat u KΩ-metingen uitvoert. Bij het meten moeten beide blootliggende uiteinden van de ingegraven lijn afzonderlijk bungelen en mogen ze elkaar of de grond niet raken. Meet KΩ voor elke lijn vanaf het ene uiteinde en noteer de aardingsweerstand van elke lijn om de aardingsweerstand van de breuklijn te vinden en de aard en het type van de fout te beoordelen. Voer indien nodig dezelfde test uit aan het andere uiteinde. Voer het testsignaal in de lijn met de kleinere aardweerstand. Dit proces verifieert ook of de zender normaal werkt.
Zorg ervoor dat de zender en ontvanger normaal werken. Sluit de zwarte uitgangsklem aan op de aarde (met een goede aardverbinding, niet gedeeld met andere aardleidingen) en de rode klem op de ondergrondse lijn of de defecte lijn. Selecteer de uitgaande versnelling op basis van het fouttype. Alleen voor het meten van de route kan een gemiddelde of hoge versnelling worden gebruikt. Zet de ontvangerfunctieschakelaar in de hoge versnelling en breng de sonde in de buurt van de zender of de ondergrondse lijn; de ontvangerluidspreker geeft een onderbroken "du-du-du" -geluid. Het veranderen van de positie van de sonde ten opzichte van de ondergrondse lijn verandert de luidheid, en de positie met het luidste geluid bevindt zich direct boven de route van de ondergrondse lijn. Als u in de richting van het luidste geluid loopt, wordt de richting van de lijn aangegeven; de nauwkeurige ondergrondse positie en de fundamentele ingraafdiepte worden door ervaring gevonden.
Zorg ervoor dat de zender en ontvanger normaal werken. Verbind de zwarte uitgangsterminal met de aarde met een goede aardverbinding, geplaatst in de richting tegengesteld aan de ondergrondse lijn en in lijn daarmee; Als het foutpunt zich dicht bij het signaaltoevoerpunt bevindt, moet het aardingspunt zich op 5–10 m afstand van het voedingspunt bevinden. Sluit de rode klem aan op de ondergrondse of defecte lijn en stel de uitgangsselectie in op een lage versnelling. Zet de ontvangerfunctieschakelaar in de hoge versnelling en steek de twee insteekstaafstekkers in de ontvangeringang (de sonde en de staven delen één aansluiting). Houd de ontvanger in de ene hand en de rode en zwarte staafhandvatten in de andere, breng de twee punten in de buurt van de zender, trek vervolgens de punten ongeveer 0,5 m uit elkaar en steek ze in de grond nabij de ondergrondse lijn; er is een onderbroken "du-du"-geluid hoorbaar en de wijzer zwaait met de pulsen mee; controleer anders de staafverbindingen en pluggen op gebroken of gemengde lijnen.
Scheid vervolgens de twee hengelpunten op een afstand tussen 0,1 en 0,5 m, zodat na het inbrengen de wijzerzwaai ongeveer 1-5 divisies is. Steek deze verticaal in de richting van de lijn, waarbij u de rode staaf vooraan en de zwarte staaf achteraan houdt, en let op de richting van de wijzer: als deze naar "+" zwaait, verplaats dan de twee staafjes in de richting van de rode staaf; als hij naar "-" zwaait, verplaats hem dan naar de zwarte staaf, totdat het geluid minimaal is en de wijzer in principe stil staat - dan ligt het middelpunt tussen de twee insteekpunten van de staaf direct boven de nauwkeurige ondergrondse positie van de ondergrondse lijn. Dit is de "laterale symmetrische methode". Dit kan worden geverifieerd met de "laterale verificatiemethode": houd één staaf in het midden vast en steek de andere staaf op twee punten aan weerszijden; de richting en grootte van de wijzer, en het geluid, moeten hetzelfde zijn, wat het nauwkeurige middelpunt bevestigt. Als u elke 3-10 m langs de algemene richting invoegt, vindt u verschillende middelpunten waarvan de lijn de nauwkeurige route, positie en richting van de ondergrondse lijn is.
De "longitudinale symmetrische methode" kan ook worden gebruikt: steek de twee staven direct boven de ondergrondse lijn in de richting ervan, de rode staaf eerst en de zwarte staaf erachter, met dezelfde staafafstand. Wanneer het geluid toeneemt maar de wijzerzwaai afneemt, verklein dan de afstand tussen de hengels of schakel over naar de laaggevoelige versnelling. Als de wijzer verandert van "+" naar "-", is het foutpunt gepasseerd; beweeg de staafjes voorzichtig in kleine stapjes naar achteren (of bevestig de ene staaf en verplaats de andere) totdat het geluid minimaal is en de wijzer in principe stil staat - het middelpunt onder de twee staafinsteekpunten is het foutpunt. Dit kan worden geverifieerd door de 'longitudinale symmetrische verificatiemethode', de 'kruiskruisingsmethode' (die laterale en longitudinale middelpunten combineert), de 'equipotentiale cirkelverificatiemethode', de 'X-type verificatiemethode' en de 'langeafstandsinsertiemethode' met zijn varianten van zijdelingse en gelijke afstandsvergelijking, zijhoek-, korte afstand- en tweevoudige vergelijkingsvarianten. Onder moeilijke grond (beton, baksteen of bevroren in de winter) kunnen de staven worden omwikkeld met een met water doordrenkte doek ("bevochtigingsmethode") om het contact te verbeteren. Omdat het elektromagnetische veld boven een ondergrondse lijn complex is, kunnen er valse punten verschijnen in de buurt van uitloopsecties, verbindingen, spoelen, T-takken, hoeken, kruisingen met andere ondergrondse lijnen en metalen buizen, en veranderingen in de ingraafdiepte; de aard van de fout moet worden bevestigd en de juiste verificatiemethode moet worden gebruikt om valse punten te elimineren. Alle aardlekfouten worden geverifieerd met de "equipotentiale cirkelverificatiemethode".
VoorzorgsmaatregelenQ1. Wat kan de XHHD530M detecteren?
De XHHD530M is een speciaal instrument voor het opsporen van fouten in ondergrondse en verborgen laagspanningslijnen. Het kan de route, de geschatte ondergrondse positie en de fundamentele ingraafdiepte van een ondergrondse lijn detecteren, en kan aardlekfouten en breuken in de kern lokaliseren - inclusief leidingen onder rijstvelden, onder beton-, baksteen-, steen- of asfaltbestrating, binnen muren van gebouwen en waterdichte kabels die op de grond zijn gelegd.
Vraag 2. Hoe verschillen de inductiemethode en de inbrengmethode?
De inductiemethode maakt gebruik van de sonde om het ruimtemagneetveldsignaal rond de lijn waar te nemen, waardoor de route, het algemene breukgebied en de ingraafdiepte worden weergegeven. De inbrengmethode maakt gebruik van twee inbrengstaven om het potentiaalverschil van het verdeelde elektrische veld op de grond op te vangen, en geeft de nauwkeurige ondergrondse positie en het exacte breukpunt.
Q3. Waar is de KΩ-meetfunctie voor?
De KΩ-functie van de zender kan een multimeter of een megger vervangen om de lijncontinuïteit, open en gemengde fouten te controleren en de aardlekweerstand te meten, zodat de aard en het type van de fout kan worden bepaald. Dit moet vóór de detectie worden uitgevoerd en kan tijdens de detectie worden herhaald om te zien of de KΩ-waarde verandert.
Q4. Wat zijn de nauwkeurigheid en werkomstandigheden?
Voor een lijn van 3 km op 2 m diepte met een aardkortsluiting of lekfout van minder dan 500 kΩ bedraagt de plaatsingsfout minder dan 0,2 m; voor een lijn van 1 km op 2 m diepte met een breuk met een goede isolatie is de fout minder dan 0,4 m. Het instrument werkt continu bij −15 °C en 86–108 kPa en kan fouten onder 220 kV-lijnen detecteren.
Vraag 5. Waar moet u op letten tijdens het gebruik en wat is inbegrepen?
De zender mag nooit worden aangesloten op een stroomvoerende lijn; de te testen lijn mag tijdens het testen niet onder spanning staan. Na detectie moet de aardlekfout worden geverifieerd met de equipotentiaalcirkelverificatiemethode om valse punten te verwijderen, en bij kortsluitdetectie werkt de zender in kortsluitmodus, zodat deze niet lang mag werken. Op het instrument zit bij correct gebruik en onderhoud een garantie van één jaar. Het pakket bevat één zender, één ontvanger, één sonde, één sondestaaf, twee inbrengstaven (rood en zwart), twee verbindingskabels en één oplader
Algemene Beoordeling
Ratingsnapshot
Het volgende is de verdeling van alle beoordelingenAlle recensies