Laatste zaak van het bedrijf over Xi'an Xu&Hui Electromechanical Technology Co., Ltd. Certificeringen

Op 8 juli 2025 voerde het veldtechnische team van XZH TEST een storingsdetectie- en lokalisatietaak uit op een 800V-laagspanningskabel in Thessaloniki, Griekenland. De kabel betrof een YJV 3×120-800V gepantserde laagspanningskabel, waarvan het beginpunt was aangesloten aan de transformatorzijde en het andere uiteinde aan de zijde van de fotovoltaïsche panelen. De totale kabellengte was ongeveer 700 meter, het tracé was bekend en de kabel was direct in de grond gelegd.

• Kabelstoringzoeker 502 voor afstandsmeting;
• Hoogspannings-doorslagbedieningseenheid met testtransformator 5/50 en 40/6-condensator;
• Nauwkeurige lokalisatieontvanger 503 voor het bepalen van de storingslocatie.

Met behulp van het 500V-bereik van een elektronische megger werd de isolatieweerstand van respectievelijk fase A, fase B en fase C gemeten, inclusief alle fase-tot-fase- en fase-tot-aarde-isolatieweerstanden. De resultaten toonden aan dat alle fase-tot-fase- en fase-tot-aarde-weerstandswaarden 0,1MΩ bedroegen.

Eerste beoordeling: hoogohmige storing tussen fasen en naar aarde.

De aangegeven kabellengte was 720 meter en de gemeten lengte was 716,9 meter, gemeten via de golfvorm over de volledige lengte met de laagspanningspulsmethode (fase C).

Er werd een hoogspannings-doorslagtest uitgevoerd vanaf de zijde van het fotovoltaïsche veld en de golfvorm werd geregistreerd voor analyse. De laagspanningspulsgolfvorm mat de volledige kabellengte op ongeveer 700 meter. De hoogspannings-doorslaggolfvorm gaf aan dat het storingspunt zich zeer dicht bij de transformatorzijde bevond.

Omdat het om een hoofdisolatiestoring ging, werd de audiofrequentiemethode gekozen voor de nauwkeurige lokalisatie. Het kabeltracé was duidelijk, dus er was geen tracébepaling nodig. Tijdens de nauwkeurige plaatsbepaling aan de transformatorzijde was de golfvorm van de voormeting niet erg duidelijk en werd geschat dat het storingspunt zich zeer dicht bij het testuiteinde bevond, waardoor het storingsgeluid samenviel met het geluid van het instrument zelf.

Vervolgens werd spanning aangelegd vanaf het andere uiteinde van de kabel voor een hertest. Het storingspunt werd uiteindelijk ondergronds gevonden aan de transformatorzijde, op 2 meter afstand van het kabeluiteinde.

Deze casus toont aan dat wanneer de hoogspannings-doorslaggolfvorm niet kan worden geanalyseerd, het testteam niet blindelings moet beginnen met de nauwkeurige lokalisatie. De factoren die golfvormvervorming kunnen veroorzaken, moeten eerst worden geanalyseerd en vervolgens moet de bemonstering worden herhaald voor een nieuwe voorlopige beoordeling vóór de definitieve lokalisatie. Het wisselen van het testuiteinde bleek een effectieve manier om een duidelijkere indicatie van het storingspunt te verkrijgen.